Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4279 K.2023/2095

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.10.2011 tarihli ve 2011/2361 Esas sayılı iddianamesi ile; mağdur ...'ın 02.08.2011 günü kapısı açık aracının içinden cep telefonunun çalınması üzerine telefonun iletişime kapatıldığı, sanıklardan ...'ın, ...'den satın aldığı telefonun bir gün sonra kapanması üzerine telefonu ...'e götürerek geri verdiğini beyan ettiği, sanık ...'in de tanımadığı bir kişiden aldığını ve çalıntı olduğunu öğrenmesi ile o şahsı bulup iade ettiğini savunduğu, savunmasına itibar edilemeyeceği sebebiyle suça konu telefonu çaldığı iddiasıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2013 tarihli ve 2011/608 Esas, 2013/332 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 03.11.2014 tarihli ve 2014/5081 Esas, 2014/30300 Karar sayılı ilâmıyla; sanığın 5237 sayılı Kanun’un 165. maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine, hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi gerekçesiyle bozulmasına, karar verilmiştir.

4. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2015 tarihli ve 2014/453 Esas, 2015/554 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2015 tarihli ve 2015/123 D.İş sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı zarar giderilmediğinden ve sanığın adli sicil kaydında bulunan ve engel nitelikte olan sabıkası nedeniyle kaldırılmıştır.

5. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2015/541 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli ve 2021/7137 Esas, 2021/7440 Karar sayılı ilâmıyla; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 165. maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu ile ilgili olarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği, sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/299 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, temyiz dışı sanık ... 'nın suça konu cep telefonunun Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla kapatıldığını anlaması üzerine cep telefonunu satın aldığı sanık ...'e ait işyerine geri götürerek iade ettiği, suç eşyası olduğunu anlayan sanık ...'in cep telefonunu görevli birimlere iade etmeyerek açık kimlik bilgilerini bilmediği şahsa iade ettiği ve eylemin sübuta erdiği tespit edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.08.2011 yerine 15.07.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı Kanun’u 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörülmesine karşın sanık hakkında kurulan hükümde sadece hapis cezasına hükmedilmesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR