Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4359 K.2023/3065

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2012 tarihli ve 2012/247 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, tanıdığı olan şikâyetçinin ikâmetinden önce apartman ve daire kapılarının yedek anahtarını aldığı, olay günü de şikâyetçi evde yokken ikamete girip yatak odasında bulunan ziynet eşyalarını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2012/135 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62 ,51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/541 Esas, 2021/13582 Karar sayılı kararıyla; ''Suç konusunun önem ve değeri dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2021/784 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığına, fazla ceza tayin edildiğine, delillerin yetersiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir Katılan vekilinin temyiz istemi ise; suç vasfının hatalı değerlendirildiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, gündüz vakti daha önceden tanıdığı katılana ait ikamete o evde yokken girerek katılana ait ziynet eşyalarını çaldığı ve zararı karşılamadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanığın suçlamayı inkâr ettiği savunması, parmak izi ekspertiz raporu, olay yeri inceleme tutanağı, tanık ve katılan beyanları dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR