Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4405 K.2024/1232

Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2002 tarihli ve 2000/438 Esas, 2002/794 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 21.06.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle mahkemenin 27.6.2022 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip, 25.10.2002 tarihinde en son bildirdiği adreste annesine usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, eski hâle getirme istemi yerinde görülmeyen sanığın temyiz isteğinin, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.