KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/4562 E., 2023/2265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/305 E., 2022/777 K.
- Suç
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
517 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 /1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2012 tarihli ve 2012/24174 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2012/905 Esas, 2015/1193 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/3402 Esas, 2020/5236 Karar sayılı kararı ile suçun ne zaman gerçekleştiğinin kesin olarak belirlenemediği gözetilmeksizin sanık hakkında hükmolunan cezada TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/305 Esas, 2022/777 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 53. maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte, katılanın ikametinin kapı kilidini kırarak içeriye girdikleri, katılana ait ... marka dizüstü bilgisayar, 2 adet altın yüzük, 4 adet altın küpe, çerçeveli Osmanlı lirası, altın zincir ve sırma İlhan yazılı sarı metal mührü çalarak kaçtıkları, daha sonra çaldıkları bilgisayarı satmak isterken şüphe üzerine yakalandıkları, sanık ...'ın sorgu esnasında suçunu ikrar ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/4562, K. 2023/2265, 27 Nisan 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama