Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4564 K.2023/2323

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2007 tarihli ve 2007/2816 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın olay günü gündüz vakti şikâyetçiye ait ikametin penceresine zarar verdikten sonra ikamete rızaya aykırı olarak girmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 151/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Ümraniye

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2007 tarihli ve 2007/504 Esas, 2007/780 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 116, 62, 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ümraniye

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2007 tarihli ve 2007/504 Esas, 2007/780 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 31.01.2013 tarihli ve 2011/30718 Esas, 2013/2158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenine dayanılarak hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, ... Anadolu

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2013 tarihli ve 2013/115 Esas, 2013/310 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 116, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 5. Hükmün açıklanması için yapılan ihbar üzerine, ... Anadolu

25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/681 Esas, 2019/801 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 116, 62, 151/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; ihbara konu suçu işlemediğini ve yargılama konusu suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin, Reşadiye Mahallesinde bulunan ikametinden hırsızlık yapıldığını 22.02.2007 günü saat 10.00 sıralarında fark ettiği, aynı mahallede bulunan birden çok villadan hırsızlık yapılması nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında yakalanan sanığın şikâyetçiye ait ikameti de hırsızlık yaptığı yerler arasında gösterdiği, sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan kolluk, savcılık ve sorgu esnasındaki beyanlarında atılı suçlamaları kabul ettiği, mahkemece soruşturma aşamasında suçları ikrar etmesi,

Cumhuriyet savcısının bizzat katıldığı yer gösterme işlemi sırasında şikayetçiye ait ikameti göstermesi ve tutanak altını imzalaması, darp ve cebire maruz kalmadığının doktor raporu ile tespit edilmesi dikkate alınarak sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. Olay Yeri İnceleme Raporu, 05.03.2007 tarihli Yer Gösterme Tutanağı, Değer Tespit Tutanağı, şikâyetçi ile tanıkların beyanları ve sanığın savunmaları doktor raporları dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 07.05.2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.11.2017 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemece hükmün açıklanacağının düzenlenmiş olduğu ve sanık hakkındaki 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği kesinleşmiş mahkûmiyete konu suç nedeniyle ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında hükümlerin açıklanma koşullarının oluştuğu; sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmesi,

yer gösterme tutanağı içeriği ile tutanak tanıklarının beyanları birarada değerlendirildiğinde sanığın eylemlerinin sübûta erdiği belirlenmekle, hükümlerde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış; konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından hüküm fıkrasında uygulama maddesinin "116/1" "yerine "116" olarak eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş.

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Anadolu