Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4574 K.2023/5324

Adana 1. Çocuk Mahkemesinin, 11.04.2012 tarihli ve 2011/765 Esas, 2012/383 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 01.02.2022 ve 18.04.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 09.02.2022 tarihli ve 2011/765 Esas, 2012/383 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı verilen 11.04.2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.02.2022 tarihinde temyiz etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.