Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4596 K.2024/12279

Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62.maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın sanık hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezası, suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası, suça sürüklenen çocuğun 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,