Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4618 K.2024/13539

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1. Katılanın beyanı ve 24.01.2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre; katılanın olay günü kapılarını yedek anahtar ile kilitleyerek sokak üzerine park ettiği kamyonetin, sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... tarafından sağ arka kelebek camı sert bir cisimle zorlanmak suretiyle açıldıktan sonra katılanın aracın ön göğüs kısmındaki bezin altına sakladığı anahtar ile çalıştırılarak kasasında 1.500,00 kg kuru fasulye ile 570 kg kuru kayısı olduğu halde çalındığı olayda, sanığı eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2. Sanığın soruşturma aşamasında yer göstermesi sonucunda suça konu kamyonetin aküsü alınmış ve kasasındaki malzemelerin büyük kısmı olmaksızın katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; katılanın 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesine göre kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak, sonuca göre aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,