Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4639 K.2023/5322

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.09.2020 tarihli ve 2020/1496 Esas, 2020/1683 Karar sayılı kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamındaki 07.09.2020 tarihli vekaletname doğrultusunda, Tebliğnamedeki temyiz yetkisi bulunmadığından avukat tarafından yapılan temyiz talebinin reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak; hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması; hırsızlık suçuna ilişkin olarak ise;

yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 17.09.2020 tarihli ve 2020/1496 Esas, 2020/1683 Karar sayılı kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, REDDİ İLE KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine,