Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4688 K.2024/9479

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adlîye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 279/1-b maddesi uyarınca “adlî para cezasının kesin nitelikte olduğunun anlaşılması” nedeniyle reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279/1-Son maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 268/3-e maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin ''beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına' ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;