Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/47 K.2024/12777

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık Hakkında Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, uyulmasına karar verilen Dairemizin 09.12.2020 tarihli ve 2020/3262 Esas, 2020/15119 Karar sayılı bozma ilâmının “1. No.lu” bendinde belirtildiği üzere; sanığın suç tarihinde şikâyetçi ...’ın işyerinden 1 adet 160,00 TL değerindeki içkiyi çalmasına ilişkin olayda, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde zararı gidermeyi kabul ettiğini beyan ettiği ve şikâyetçi Timur’un ise maddi zararının karşılanması talebinin bulunmadığını beyan ettiği, bozmadan sonra alınan ifadelerin de aynı yönde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında şikâyetçi Timur’a yönelik hırsızlık suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,