Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4769 K.2023/2670

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.05.2015 tarihli ve 2015/193000 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında şikâyetçinin evine balkondan girip, camını kırarak, fotoğraf makinesi, altın ve para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2015/234 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl hapis, 1 yıl 2 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.03.2019 tarihli ve 2018/11117 Esas, 2019/3583 Karar sayılı kararı ile eksik incelemeden hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4.... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2019/189 Esas, 2021/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sırasıyla 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 116/1, 62, 151/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis, 10 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, Yargıtay bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, şikâyetçinin evine, balkonun pencere camını kırmak suretiyle girdiği, altın, 100 USD ve 100,00 TL para çaldığı, olay yerinde salonda bulunan bir karton kutu üzerinde bulunan parmak izi ile sanığın parmak izinin eşleştiği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık, üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş, şikâyetçinin beyanı soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınmıştır. 3.Yerel mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası alınan 12.02.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre, sanığın cezaevinde 13.02.2018 tarihinde alınan parmak izi ile olay yerinde salonda yerde bulunan karton kutu üzerinde tespit edilen 1 adet parmak izinin eşleştiği belirtilmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR