Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/4832 K.2024/10810

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2019/2937 Esas, 2021/1458 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'a 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafi hükmü temyiz etmiş ise de, istinaf yargılaması sırasında 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğun Bölge Adliye Mahkemesi huzurunda "...müdafii istemediğini..." bildirmesi nedeniyle zorunlu müdafinin görevinin sona ereceği, mahkemenin istemiyle Baro tarafından atanan müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuk ...'ın kendisine gerekçeli kararın tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında;

gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun şekilde (Cezaevinde olması hâlinde aynı Kanun'un 35/3. maddesi gereğince cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu hususta ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.