Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5 K.2023/2393

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2430 iddianame numaralı, 09.09.2014 tarihli iddianamesi ile suça suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.... 7. Çocuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2015/146 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin "eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinden indirim yapılması gerektiğine" yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ...'nun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gece vakti Vialand AVM içerisindeki ... isimli mağazadan bir adet Adidas marka eşofman altı ile bir adet Adidas marka şapkayı yanlarında getirdikleri çantaya koyup mağazadan çıktıkları sırada, ellerinde bulunan çantanın alarmının çaldığı ve şikâyetçinin ellerindeki çantaya bakmak istemesi üzerine suça sürüklenen çocukların mağazanın dışına kaçmaya başladıkları; ancak güvenlik elemanları tarafından kesintisiz takip sonucu yakalandıklarının suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmaları, şikâyetçinin anlatımları ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilerek suça sürüklenen çocuk ...'nun hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) Suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalardaki savunmaları, şikâyetçinin anlatımları ve tüm dosya kapsamından eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiği, eksik araştırılan herhangi bir hususun bulunmadığı, çalınanların suç tarihi itibariyle değeri dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinden indirim yapılmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin anılan temyiz itirazlarına yönelik hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) Eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle yapılan indirimde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin yazılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

C) Her bir suça sürüklenen çocuğun sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesi gerekirken, “davetiyeler masrafı olan 45,00 TL'nin, 22,50 TL olarak her bir suça sürüklenen çocuktan tahsiline ” şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... 7. Çocuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2015/146 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısma uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin yazılmasına;