Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5077 K.2025/16467

Sanığın İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla; kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, Bölge Adliye Mahkemensinin sanık ... ile aynı durumda olan inceleme dışı sanıklar bakımından sirayet kararı vermediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;