Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5108 K.2024/14409

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanığın atılı suçları 07.02.2015 tarihinde karanlık bir vakitte temyiz dışı sanık C.Y. ile birlikte işlediğini beyan ettiği savunmasında suç saatini net olarak belirtmediği; şikâyetçinin de soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, atılı suçun 07.02.2015 günü saat 15.00 ila 21.15 arasında bilinmeyen bir zamanda işlendiği anlaşıldığından, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.24 olduğu,

gece vaktinin saat 18.24'te başladığı belirlenmekle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından fazla ceza tayin edilmesi,