Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/516 K.2025/9526

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sadece şikâyetçinin çelişkili beyanıyla ceza verilemeyeceğine, olayın tanığı olan sanığın oğlunun ve olay anlatımında geçen taksi şoförünün tespit edilerek beyanlarına başvurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikâyetçinin üzerindeki pantolunun cebinde bulunan parayı alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması suç tarihi itibarıyla sonuç cezayı değiştirmediğinden, adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,