Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/528 K.2023/2453

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2014 tarihli ve 2014/54 Esas sayılı iddianamesiyle, ortağı olduğu ve kredi borcundan dolayı katılana satılan fabrikada bulunan makine ve teçhizatı sökerek çaldığı, fabrikaya zarar verdiği iddiaları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/16 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 18.03.2020 tarihli ve 2019/10544 Esas, 2020/4370 Karar sayılı kararıyla;

" Katılan bankanın alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğünün 2010/79 Tal. sayılı dosyasından yapılan hacizde düzenlenen 15.01.2010 tarihli tutanağa göre; şikayete konu makine ve eşyadan bir kısmının yediemin olarak ...’e teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 289 ve 290. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturup oluşturmayacağı tartışılmaksızın beraat kararı verilmesi,''

nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir

4.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/175 Esas, 2021/1020 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/1-2. cümlesi, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın bozulması talebinden ibarettir, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ise basit yargılama usûlünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ortağı olduğu şirkete ait fındık fabrikasının icra kanalı ile katılana ihale ile satıldığı, satıştan sonra açılan ihalenin feshi davasının neticelenip kesinleşmesi öncesinde fabrikada bulunan makine ve teçhizatın sökülerek götürüldüğü, suça konu eşyaların bir kısmının satıştan önce yediemin olarak sanığa teslim edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1- 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla sanık hakkında iddianame içeriğine göre katılana yönelik muhafaza görevinin kötüye kullanılması suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığa 5237 sayılı Kanun'un 289 ve 290. maddelerinden ek savunma hakkı verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükmün aleyhe bozulması nedeniyle davaya yeniden bakacak mahkemece, sanığa bozma ilâmında belirtilen hususlarla ilgili diyecekleri sorulup savunması alınarak bu konuda delillerini ikame etmesi sağlanmaksızın, bozmadan sonra bozmaya konu ilâm okunmadan alınan sanık beyanı ile yetinilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/2. (CMK’nın 307/2.) maddelerine aykırı olarak sanık aleyhine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanmış olması, nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR