Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5389 K.2025/2324

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

09.02.2015 tarihli teslim tutanağına göre; katılana, kendisine ait suça konu kabloların iade edildiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas, 2013/80 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyetine dair suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,