Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5509 K.2024/10111

İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2014/206 Esas, 2015/87 Karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün verdiği 21.06.2021 tarihli temyiz ve eski hale getirme istemli dilekçesi üzerine mahkemece verilen 05.07.2021 tarihli ek kararın, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlünün yokluğunda verilen 24.02.2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiği, somut olayda hükümlünün duruşmada bildirdiği adrese Tebligat Kanunu 21/1 maddesi gereği gönderilen davetiyenin bila tebliğ iade edildiği,

devamında Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat çıkarılan duruşmada bildirdiği adresine ise yargılama sürecinde usulünce yapılmış bir tebligat bulunmadığı, yapılan bu tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; hükümlünün ilk olarak 27.05.2021 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın kendisine tebliğini talep ettiği, bunun üzerine 02.06.2021 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiği,