Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5515 K.2023/4278

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2016/39 E., 2016/388 K. ...

SUÇLAR

Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme

Suça sürüklenen çocuk müdafinin 20.05.2016 tarihli dilekçesiyle, Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz talebinde bulunduğu ancak Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli 2021/13046 Esas, 2021/11866 Karar sayılı kararı ile sadece hırsızlık suçundan temyiz talebinin değerlendirildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin değerlendirilmediği tespit edilerek yapılan incelemede;

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan, neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince, Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti şikâyetçinin konutunun eklentisi olan kümes içerisinde bulunan 10 adet güvercini çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen üst sınıra göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suç tarihi olan 17.02.2013 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmakla,

Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/388 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-(1) maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,