Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5711 K.2024/4002

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/328 Esas, 2020/539 Karar sayılı kararında sanık hakkında hırsızlık suçundan 7 ay 23 gün hapis cezasına hükmedildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ilamıyla bu kararın bozulduğu, bozma ilamına uyulmasından sonra sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakkın uygulama maddesinin, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK.'nın 307/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın hırsızlık suçundan neticeten 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 7 ay 23 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,