Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5767 K.2023/6166

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f maddesi kapsamında kalmayacağına, suçsa sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin ESASTAN REDDİ ile hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesine, kararı bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.