Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5780 K.2023/2445

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.11.2014 tarihli ve 2014/8579 soruşturma numaralı iddianame ile; şirketin işletme ruhsatı içerisinde, işletim izni alanının dışında bulunan parselden 5000 metrekarelik kısmından kum aldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a ve 53/1 maddeleri uyarınca hırszılık suçundan cezalandırılması talebiyle kamudavası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/552 Esas, 2015/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/9450 Esas, 2020/419 Karar sayılı kararı ile "eylemin sanığın sorumlu müdürü bulunduğu şirketin işletme sahasının dışında ancak, ruhsat sahasının içerisinde bulunan yerden kum alması olduğundan suç teşkil etmeyeceği, suç teşkil edeceği kabul edilse bile eylemin idari para cezasını gerektireceği, katılan kurumca tahukkuk ettirilen idari para cezasının da ödendiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/71 Esas, 2021/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri, toplanan delillerin sanığın atılı suçu işlediğini göstermesine rağmen mahkemece sanık lehine yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın hissedarı ve yetkilisi olduğu şirketinin mera sahasından kum aldığı, kum alınan yerin şirketin işletme sahası dışında ancak ruhsat sahası içerisinde bulunan yerde gerçekleştirdiği bu nedenle sanığın eyleminin suç teşkil etmediği mahkemece değerlendirilerek sanığın atılı suçtan bozma kararına uygun olarak beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR