Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5790 K.2024/13609

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi ve mahkeme kararının gerekçesinde tanık ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanına atıf yapıldığı hâlde kovuşturma aşamasında tanık hakkında çıkarılan zorla getirme kararının infazı beklenmeden ve gerekçesi gösterilerek tanığın dinlenmesinden vazgeçilmesi hususunda herhangi bir karar tesis edilmeden, adı geçen tanığın dinlenmediği anlaşılmakla, yakalama tutanağında suça sürüklenen çocuğa suç isnadında bulunan ismi geçen Ali Çillo ve ...'in mahkemece dinlenmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında atılı suçu kabul etmeyerek oluşa ilişkin bir açıklamada bulunmadığı, şikâyetçinin, aracı sokak üzerinde park ettiğini belirttiği ancak kilitleyip kilitlemediği hususunda bir beyanının bulunmadığı, 15.10.2014 saat 19.20' de olay yerine ilk intikal eden kolluk tarafından düzenlenen tutanakta, aracın sağ ön camının yarıya kadar açık olduğu ve "Aracın düz kontak diye tabir edilen yöntemle çalındığı görülmüştür." şeklinde ibare bulunduğu, sonrasında aynı gün içinde tanzim edilen olay yeri basit krokisi ve olay yeri inceleme tutanaklarında aracın sağ ön kapı camının açık olduğu,

kapı ve camlarda zorlama izi olmadığı aracın kontağında herhangi bir zorlamanın olmadığı, düz kontak olmadığı, camların lastiklerinin sağlam olduğunun tespit edildiği, şikâyetçinin 16.10.2014 tarihli ek beyanında ise aracın sağ ön camının zorlama sebebiyle krikosunun kırılmış olduğu, kontak yuvasında zorlama izi olmadığı, aracın içinde bulunan kendisine ait düz tornavidanın bükülmüş olduğu ve aracın tornavida yardımıyla çalındığı belirtilerek tornavidayı kolluğa teslim ettiğini belirtmesi karşısında; aracın suç tarihinde kapılarının kilitli olup olmadığı belirlenerek,

aracın söz konusu tornavida yardımı ile çalıştırıldığına ve kontak sisteminde de zarar olmadığına yönelik ifadeler karşısında eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suç tarihine göre uygulama maddesi de hatalı gösterilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,