Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5827 K.2024/1484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kararın sanıkların yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle gerekmediği halde cezaevine yapılan tebliğ ile sanıklara yeni bir temyiz süresi ve temyiz hakkı kazandırmayacak ise de; karar tarihinde sanık ...'in .... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, sanık ...'ın ise .... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulundukları ve 17.06.2021 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulundukları cezaevi aracılığıyla verecekleri dilekçe ile kararı temyiz edebileceklerinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılmaları nedeniyle, temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,