Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5842 K.2023/3120

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 16.11.2016 tarihli ve 2015/10944 Esas, 2016/15298 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.12.2022 tarihli ve KD-2022/143238 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen "Sanığın lehine itirazda süre aranmaz." hükmü uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 03.04.2015 tarihli tebliğname ile “Sanık hakkında kurulan hükümlerin onanması” talep edilmiş, temyiz talebini inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16.11.2016 tarihli ve 2015/10944 Esas, 2016/15298 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında '' hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 53. maddesi yönünden düzeltilerek onanmasına” karar verilmiş; ancak 03.04.2015 tarihli tebliğnamenin hükmü temyiz eden sanığa tebliğ edilmemesi sebebiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16.11.2016 olan onama karar tarihi ile 07.12.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa 03.04.2015 tarihli tebliğname tebliğ edilirken, 5271 sayılı Kanunun 35. maddesinde öngörülen usule uygun olarak evrakın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak sanığa cezaevinde yapılan tebligatın bu koşulları taşımadığı, buna göre sanığa yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. fıkrası gereği Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 16.11.2016 tarihli ve 2015/10944 Esas, 2016/15298 Karar sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA, UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP’taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 16.11.2016 tarihli ve 2015/10944 Esas, 2016/15298 Karar sayılı kararının sanık yönünden kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine,

takiben sanığa Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2015 tarih, 2014/92199 tebliğname numaralı tebliğnamesinin usûlünce tebliğ edilmesi için dosyanın yazı işleri müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin sanığa 15.05.2023 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;