Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5849 K.2025/1053

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Şikâyetçiye ait elektrik ve su tesisatı malzemelerinin kapısı kilitli olan konteynerden gece vakti çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda atılı suçu kabul etmediği, beraat eden inceleme dışı sanık Abdullah İbrahim'in suç atma niteliğindeki beyanları dışında mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,