Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/5948 K.2025/15679

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin somut delil olmadığı, diğer sanığın beyanına itibar edilmeyeceği, kamera kayıtları için bilirkişi raporunun alınmadığı, beraat kararı verilmeli ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, sanığın temyiz isteminin ise suçunun olmadığı, kamera kayıtlarından olayın anlaşıldığı, diğer sanığın kendisine iftira attığı, cezaevinde olduğundan zararı karşılayamadığı ve cezanın üst sınırdan verildiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;