Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6021 K.2024/16783

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 14.07.2015 tarihli kararda; hükmolunan 3 ay 15 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 10 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 3 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,