KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/6049 E., 2025/8268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/469 E., 2021/190 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
506 kelime·3 dk okuma
I) Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların eylemlerinin dosya içeriğine uygun şekilde kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edildiği hâlde, uygulama maddesinin suç tarihine göre 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e. maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması sırasında 6 ay 6 gün hapis cezası yerine 6 ay 7 gün hapis cezasına ve devamında aynı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL 'den 3.720,00 TL. adlî para cezasına çevrilmesi gerektiği hâlde, 3.740,00 TL. adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan, "suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6049, K. 2025/8268, 6 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama