Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6060 K.2024/1448

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra 28.06.2016 tarihinde hükmü temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...'in mala zarar verme suçundan kurulan düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın temyiz isteminin düşme kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 Sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve sanığa yüklenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlendiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 Sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,