Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6160 K.2023/2225

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2015 tarihli ve 2015/1651 numaralı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 31/3. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Konya 3. Çocuk Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2016/53 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 31/3 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2021/10276 Esas, 2021/8257 Karar sayılı kararı ile;

" Suç tarihinde güneşin saat 16:35’de battığının ve 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesi gereğince gecenin saat 17:35’de başladığının, dosya kapsamına göre de; eylem saatinin geceden kabul edilen saat 18:30-18:40 arasında olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezada her ne kadar aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca artırım yapılmamış olsa da, somut olayda anılan maddenin uygulanma koşulları oluştuğundan, eylemin uzlaşma kapsamında olmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki ... ile tanık M.T.’nin olaydan hemen sonra alınan hazırlık ifadelerine göre; eylem saatinin 18:30-18:40 arasında olduğu, suç tarihinde güneşin saat 16:35’de battığının ve 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesi gereğince gecenin saat 17:35’de başladığının anlaşılması karşısında, eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile suça sürüklenen çocuğa verilen cezada aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle" bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Konya 3. Çocuk Mahkemesinin, 27.09.2021 tarihli ve 2021/170 Esas, 2021/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 143, 31/3, 62, 50/1-a ve 50/3. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326-son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle neticeten 4.800,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk velisinin temyiz istemi, şizofreni hastası olması nedeniyle cezai ehliyeti olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun velisi ...'ın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Konya Numune Hastanesi tarafından düzenlenen 10.07.2020 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun şizofreni hastalığının bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, suça

sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR