Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6174 K.2024/17089

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 326/son maddesi yazılması gerekirken uygulama maddesinin 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun 307/5. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.