Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6294 K.2025/16589

Sanıkların hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından sanıklar hakkındaki hükümler kaldırılarak yerine aynı Kanun'un 142/1-e ve 143. maddeleri uygulanmak suretiyle neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; mahkûmiyete dair somut delil olmadığına, sanık lehine iyi hal indirimi yapılmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suçun faili olmadığına, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, malın değerinin az olduğuna, sanık hakkında rapor alınması talebinin reddedildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;