Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/636 K.2024/15056

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi yerine, 116/1. maddesi olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında Dairemizin 29.09.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 01.06.2016 tarihli kararda; hükmolunan 1 yıl hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,