Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6360 K.2024/18474

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

katılan ...'in 11.02.2021 havale tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiğini beyan etmesi nedeniyle katılma kararının hükümsüz kaldığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi ...'e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Şikâyetçi ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçiye ait güvercinlerden bir kısmının sanığın ikâmetinin altındaki kümeste bulunarak teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde kısmî iadenin soruşturma aşamasında gerçekleştiği ve şikâyetçinin kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat ettiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle 1/2 den fazla bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,