Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6368 K.2024/20913

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın olay tarihi olan 15.03.2014'te gece vakti sayılan saat 21.50'de katılanın iş yerinin bahçesinde duvara monteli olarak duran ısıtıcıya zarar verdiği iddiasıyla açılan davada, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 09.03.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,