KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/6398 E., 2025/16447 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/49 E., 2022/214 K.
- Suç
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanık ...'in neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve cezasının ertelendiği, anılan hükmün aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, kazanılmış hak gereği cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiği, denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl 8 ay yerine 1 yıl olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6398, K. 2025/16447, 24 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama