Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6476 K.2024/19084

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın karar duruşmasında hazır bulunmadığı halde mahkemece kararın yüzüne karşı verildiğinin belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yerel mahkemece sanık hakkında ceza miktarı olarak en ağır olan ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmediği gibi aynı ceza miktarına sahip olan iki ilâmın birden tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan bu ilamlardan da Bakırköy (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.04.2014 tarihli ve 2014/397 E., 2014/552 K. sayılı ilamın uyarlamaya tabi olan TCK’nın 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu,

28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesindeki değişiklik ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu ilâm yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının UYAP üzerinden yapılan sorgulamadan da anlaşılamaması ve her iki ilâmın ceza miktarının da aynı olması karşısında, mahkemece tekerrüre esas olarak yalnızca Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarihli ve 2011/488 E., 2013/528 K. sayılı ve 01.10.2013 tarihinde kesinleşen ilâmın esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,