Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6548 K.2023/2865

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2012 tarihli ve 2012/1129 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun katılanın park halinde duran aracının camını zorlayarak açıp araç içinden 1 adet ışıldak, 0,50 TL para, 4 adet anahtarlık ve 1 adet çakmağı çaldığı ve bu şekilde üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 168/1, 39/1-c, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.

Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; bu karar 19.11.2013 tarihinde kesinleşmiş, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 31/2, 168/1 62. maddeleri uyarınca verilen 3 ay 26 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-f. maddesi uyarınca kamuya yararlı işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmiş;

anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafî tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/3629 Esas, 2021/15 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 145. maddesi gereği indirim yapılması gerektiği ve aynı Kanun'un 50/1-f. maddesinin uygulanabilmesi için suça sürüklenen çocuğa gönüllü olup olmadığının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine Akhisar 2. Çocuk Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/144 Esas, 2021/257 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143, 145, 31/2, 168/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun'un 50/1-a. maddesi uyarınca 1.1160 TL adli para cezasına çevrilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafînin temyiz isteği; bozma kararının ikinci maddesinde belirtilen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara dönüştürülmesi hususunda suça sürüklenen çocuğa seçimlik hakkının sorulmadığına, verilen adli para cezasının yanlış ve fazla hesaplandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı şahısların geceleyin saat 01.00 sıralarında katılanın oturmuş olduğu evinin önüne park ettiği aracının civarına geldikleri, daha sonra suça sürüklenen çocuk ... ... ve temyiz dışı sanık R.A.'nın gözcülük yaptıkları, B.Ç.'nin de katılana ait aracın sürgülü olan sol arka camının mandalını tornavida ile zorlayarak camı açıp içeriye girdiği ve içeriden 1 adet ışıldak, 50 kuruş para, 4 adet anahtarlık ve 1 adet çakmağı aldığı, soruşturma aşamasında suça konu malzemelerin katılana iade edildiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun tevil yollu ikrarı, kolluk güçleri tarafından tanzim olunan Olay Yeri İnceleme Raporu, Görgü ve Tespit Tutanağı, Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 03.12.2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 3 ay 26 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-f. maddesi uyarınca ceza süresince kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrildiği,

bozma sonrası kurulan hükümde ise tayin olunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a. maddesi gereğince 1.160,00 TL adli para cezasına çevrildiğinin anlaşılması karşısında, hapis cezasının çevrilebileceği seçenek yaptırımların koşulları taşıdığı ve somut olaya uyduğu sürece birisinin lehe birisinin aleyhe olarak değerlendirilemeyecek olması karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafînin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiş;

hırsızlık suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 143/1. maddesi uyarınca 1/5 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay 24 gün yerine 2 yıl 4 ay hapis cezasına, bu cezadan aynı Kanun’un 145/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay 12 gün yerine 1 yıl 2 ay hapis cezasına, bu cezadan aynı Kanun’un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken 7 ay 6 gün yerine 7 ay hapis cezasına, bu cezadan aynı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken, 2 ay 12 gün yerine 2 ay 10 gün hapis cezasına,

bu cezadan da aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 ay yerine 1 ay 28 gün hapis cezası ve sonuç olarak aynı Kanun’un 50/1-a. maddesine göre hükmolunan hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilirken 1.200,00 TL adli para cezası yerine 1.160,00 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek bu husus bozma nedeni yapılmamış, kurulan hükümde hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde sonuç cezanın 1.160,00 TL adli para cezası yerine sehven 1.1160 TL adli para cezası olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafînin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR