Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6566 K.2024/1285

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 11.06.2021, 17.11.2021 ve 24.01.2022 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 14.10.2003 tarihli kararda; kanun yolu, kanun yoluna başvuru şekli ve süresi usûlüne uygun şekilde belirtilmemiş olduğundan sanığın yanıltıldığı ve hükmün sanığa tebliğ edildiği 19.02.2004 tarihinde sanığın Ceza İnfaz Kurumunda olması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; dosya içerisindeki evrakın incelenmesinde, 23.06.2004 tarihinde hakkındaki gıyabi tutuklama kararı vicahiye çevrilen sanığın en geç bu tarihte karardan haberdar olduğu anlaşılmakla;