Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6583 K.2025/22835

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e,43/1 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin istinaf istemi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanıklar hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 143, 43... . maddeleri gereğince ayrı ayrı 10... ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği ve hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla,

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin, "hükümlerin hukuka aykırı olduğuna, sanık ... müdafinin temyiz isteminin", sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, sanığın olsa olsa şerik sıfatını haiz olduğuna, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, sanığın müşterek fail olarak sorumlu tutulmasının hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna, sanık ...'in sadece para transferi yapacağını söyleyerek ısrarla istediği banka kartını sanık ...'a vermiş olmasının suçun oluşumu yönünden etkili olmadığına, TCK'nın 43. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına,

gece işlenen eylemlerde sanığın bulunmadığına, sanık aleyhine somut ve inandırıcı delil olmadığına, sanık ...'in temyiz isteminin, "tayin edilen ceza nedeniyle mağduriyet yaşadığına", sanık ... müdafinin temyiz isteminin, eylemin basit hırsızlık suçunu oluşturduğuna, suçun gece vakti işlenmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanıklar müdafileri, sanık ...'in temyiz nedenleri ile katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan vekilinin temyiz kapsamının içeriği de dikkate alınarak Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde de ifade edildiği gibi temel ceza tayinininde yerinde olarak sadece suça konu değerinin yüksekliğine dayanılmış olması, 2 ayı aşkın süre içerisinde bazı günler birden fazla olacak şekilde toplam 70-80 kez gerçekleştirilen eylemin sayısal çokluğu karşısında, eylem çokluğunun, temel ceza tayininde nazara alınmamış olması, bu hususun sonuç ceza tayini sırasında 5237 sayılı TCK'nın 3.maddesi çerçevesinde zincirleme suç uygulamasında dikkate alınması gereken hususlardan olduğu da nazara alınarak,

1/4'ten 3/4'üne kadar artırım içeren TCK'nın 43. maddesi gereğince üst hadde yakın artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/4 oranında alt sınırdan artırım yapılması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığa zincirleme hırsızlık suçundan verilen hapis cezası suçla orantılı olup daha fazla hapis cezası verilmesini gerektiren hiçbir sebep yoktur.