Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6659 K.2024/5156

sanık ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... ve diğer sanık ...'in telefon konuşmalarının yanlış yorumlandığına, dosya içerisinde dinleme kararı bulunmadığına, sanığa ceza tayini hâlinde TCK'nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğine, zararın giderilmesi için süre verilmediğine ilişkin olduğu,

sanık ...'in temyiz isteminin, eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğuna, arabayı gece vakti çalmadığına, diğer sanık ile aynı cezayı almaması gerektiğine, son duruşma kayıtlarının incelenmesi gerektiğine ilişkin olduğu, sanık ...'in temyiz isteminin, samimi ikrarına rağmen cezanın üst sınırdan hükmolunmasına, suçun gece işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezaların alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması ve müdafii huzurunda savunmalarının alınması gerektiği halde sanıkların savunmalarının müdafileri hazır edilmeden alınıp yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,