Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6749 K.2025/16535

başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, sanığın soruşturmanın başından itibaren tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde olayı anlattığına, kendisinin iş yerine hırsızlık amaçlı girmediğine, kapının ise suça sürüklenen çocuk tarafından kilitli olmayan pencereden girilerek kendisine açmış olduğunu ifade ettiğine, sanığın haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla veya diğer bir aletle kilit açmak, bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan eylemine uymadığının görüleceğine,

ayrıca lehe olan kanun hükümleri uygulanmayarak şahsa telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğduğuna, suçun sanık tarafından işlendiğinin kesin, net, inandırıcı ve her türlü kuşkudan uzak olması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;