Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6754 K.2025/15818

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin, suça konu bisikletin kilitli olmadığı, bu hususta katılanın soyut beyanı dışında hiçbir emarenin mevcut dâhi olmadığına, yerel mahkemenin gerekçeli kararında delil olarak dayandığı katılan beyanlarının görgüye dayalı olmadığına, açıktan hırsızlık suçundan hüküm kurmak suretiyle TCK'nın 168. maddesi hükümlerinin tatbiki gerekmekte iken mahkemenin "kilit altına alınmış eşya hakkında hırsızlık" suçundan hüküm kurduğuna, sanığın samimi ikrarı ve pişmanlığı karşısında cezanın alt sınırından uzaklaşıldığına,

kaldı ki takdiri indirim nedenlerinin gereği gibi uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;