Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/678 K.2023/3635

Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2022 tarihli ve 2013/281 Esas, 2013/783 Karar sayılı eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 27.12.2013 tarihinde sanık ile aynı konutta ikamet eden babası İsmail Duran'a yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı, ancak sanığın 15.11.2021 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliğini istediği, dolayısıyla bu tarihte 10.12.2013 tarihli karardan haberdar olduğu gibi anılan dilekçesi üzerine gerekçeli kararın sanığa 22.11.2021 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın 22.09.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu,

akabinde Mahkemenin 26.09.2022 tarihli ek kararıyla eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği ve bu kararın sanığa tebliği üzerine sanığın bu ek kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 26.09.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;