Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6843 K.2024/16906

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/1. ve 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 17.03.2016 olan ilk mahkumiyet tarihinden 26.10.2021 olan temyiz incelemesine konu karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,