Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6872 K.2024/3148

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin;karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2009 tarihli ve 2008/350 -2009/94 sayılı kararına ilişkin UYAP'tan yapılan sorgulamada dosyanın diğer sanığı Selami Kahraman yönünden Dairemizin 06.12.2012 tarihli ve 2011/14514 Esas sayılı ilâmı ile bozulması nedeniyle mahkemece suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi üzerine sanık ...'nın verdiği dilekçeye istinaden söz konusu bozmanın sirayet ettirilmek suretiyle infazın durdurularak beraatine karar verildiği,

dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında yer alan Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.04.2006 tarihli ve 2006/8-211 sayılı kararına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 6 ay hapis cezasının tekerüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık ... hakkında, UYAP'tan yapılan sorgulamada 2.kez mükerrirliğe esas alınan Eskişehir 1. Asliye Ceza mahkemesinin 16.12.2009 tarihli ve 2009/1156 E., 2010/5 K. sayılı ilâmında 1.kez mükerrirliğe esas alınan Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2008 tarihli ve 2007/485-657 sayılı kararına konu 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca verilen cezanın 19.08.2019 tarihli ek kararla uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla sanığın 2. kez mükerrir sayılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından;