Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/6917 K.2024/18245

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, sanığın çalmış olduğu eşyaların değeri göz önüne alınarak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, suç konusunun önem ve değeri, eylemin niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken teşdit uygulanması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.